Islam to nie tylko religia.

To również potężny system polityczny.

Kafir, czyli niewierny.

Ponad połowa doktryny islamu nie dotyczy bezpośrednio muzułmanów, lecz poświęcona jest niewiernym – kafirom. Kafir oznacza dosłownie „tego, kto ukrywa znaną prawdę”. Zdaniem muzułmanów kafir wie, że Koran mówi prawdę, lecz świadomie temu zaprzecza. W Koranie czytamy, że kafira można oszukać, nienawidzić, zniewolić, wyśmiać, totrurować i zabić. Kafir to każdy, kto nie przyjmuje, że Allah jest jedynym Bogiem, a Mahomet jego posłańcem. Słowo „kafir” nie ma neutralnego wydźwięku, lecz bardzo negatywne konotacje. Allah nienawidzi kafirów, a Mahomet ich zwalczał i próbował zmusić do podporządkowania się islamowi. Kafir to słowo, które najlepiej oddaje, czym jest polityczny islam.

Polityczny islam poważnie zagraża podstawom zachodniego społeczeństwa, a jego wpływ na nasze życie codzienne wzrasta. Każdego dnia obserwujemy nowe przypadki przemocy, ucisku i wysuwania coraz większych politycznych żądań w imię islamu. Bardzo często słyszymy też, że działania te wynikają ze złej interpretacji ideologii islamu, i że prawdziwy islam jest czymś zupełnie innym. Jaka jest więc natura islamu? Pokazać ją może statystyczna analiza tekstów źródłowych islamu, przeprowadzona przez amerykańskiego naukowca, dr Billa Warnera.

Trylogia

Zazwyczaj istotę islamu próbuje się uchwycić na podstawie Koranu. Stanowi on jednak zaledwie 14% doktryny islamskiej i jest trudny do zrozumienia. Nie ma w nim przypowieści, nie jest uporządkowany w kolejności chronologicznej i jest pełen powtórzeń. Kluczową rolę dla zrozumienia islamu ma postać proroka Mahometa. O Mahomecie możemy przeczytać w biografii, Sirze, oraz tradycjach, które pozostawił, czyli Hadisach. Te trzy teksty: Koran, Sira i Hadisy, definiują islam i należy traktować je jako całość.

Dualizm

Jedną z podstawowych cech islamskich tekstów jest to, że są one wzajemnie sprzeczne. Zjawisko to nazywamy dualizmem. Trudno nam zaakceptować sprzeczne twierdzenia, ponieważ nasza kultura oparta jest na logice. Dualistyczny charakter islamu wywodzi się z życiorysu jego założyciela, Mahometa. W okresie mekkańskim, w którym udało mu się zdobyć jedynie kilkudziesięciu wyznawców, powstały wersety religijne i poetyckie. Kiedy Mahomet wraz z wyznawcami emigrował do Medyny, stając się tam politykiem i wojownikiem, w Koranie pojawiły się wersety polityczne zachęcające do ataków na niemuzułmanów (dżihadu). Liczba muzułmanów wzrosła w Medynie w szybkim tempie.

Ponieważ Koran, zdaniem muzułmanów, stanowi słowa Allaha spisane dokładnie tak, jak Archanioł Gabriel podyktował je Mahometowi, wszystkie wersety uważane są za równie ważne – włączając w to te, które są wzajemnie sprzeczne. Wersety późniejsze (medyńskie) mają jednak większą siłę.

W debatach publicznych muzułmanie i ich apologeci powołują się zazwyczaj na tolerancyjne i pozytywne wersety Koranu. 245 wersetów (4018 słów) wypowiada się na temat kafirów w sposób pozytywny, co stanowi około 2,6 % całości tekstu Koranu. Każdemu z tych wersetów odpowiada werset późniejszy, który go unieważnia. Poza siedmioma (57 słów), wszystkie „dobre” wersety są unieważnione już w dalszej części rozdziału. Pozostałe siedem zastąpione zostaje w późniejszych Surach.

Szariat

Koran i Sunna (opisująca idealny przykład Mahometa, złożona z Siry i Hadisów) powinny być przestrzegane przez całą ludzkość. Problem w tym, że Koran, Sira i Hadisy ułożone są w taki sposób, że bardzo trudno je zrozumieć. Szariat jest ujednoliceniem wiedzy zawartej w Koranie i w Sunnie. Jest często zwany „prawem szariatu”. Na szariat składa się jednak więcej elementów niż tylko prawo. Dotyczy on również teologii, modlitwy, jałmużny, postu i seksu. Nie ma żadnego aspektu życia, który nie byłby objęty szariatem.

Żydzi

Żydzi odgrywają w islamie ważną rolę. Mahomet twierdził, że jest ostatnim prorokiem wiary Abrahama. Koran mekkański jest pełen opowieści o postaciach żydowskich. W tej części Koranu żydzi są czczeni. Wszystko zmienia się w Medynie, która była miastem na wpół żydowskim. Żydzi z Medyny nie akceptowali Mahometa jako kontynuatora ich tradycji. Mahomet zmienił kierunek modlitwy z Jerozolimy do Mekki, a do Koranu dołączono negatywne wersy pełne nienawiści do Żydów. Cztery lata później w Medynie nie pozostał ani jeden wolny żyd. Los trzeciego plemienia żydowskiego – Kurajszytów – mówi sam za siebie. Około 800 żydowskich mężczyzn zostało zabitych, kobiety zostały sprzedane w niewolę, a dzieci adoptowane do muzułmańskich rodzin.

Dżihad

Dżihad stanowi szósty filar islamu i jest wspominany we wszystkich tekstach Trylogii. Dżihad oznacza dosłownie „zmaganie się” lub „wysiłek”. Istnieją dwa rodzaje dżihadu – większy i mniejszy. Większy dżihad jest duchowym wysiłkiem lub wewnętrznym zmaganiem, któremu jednak poświęcone jest tylko 2% hadisów Bukhariego i 25% Siry. Pozostałe 98% hadisów Bukariego i 75% Siry, spośród wersów zajmujących się dżihadem, dotyczy walki zbrojnej. Islam odniósł sukces dzięki przemocy i dlatego prawie każdy hadis, który wspomina o dżihadzie, opisuje go jako najlepszy akt, jakiego może dokonać muzułmanin.

Kobiety

Doktryna islamu przypisuje kobietom wyższy, równy oraz niższy status w odniesieniu do mężczyzn.

wyższy status kobiet – 6% tekstu Koranu, 0,13% tekstu Hadisów:
Islam wychwala kobiety zwłaszcza jako matki

równy status kobiet – 23% tekstu Koranu, 7% tekstu Hadisów:
Kobiety i mężczyźni zostaną ocenieni równo podczas sądu ostatecznego. Neutralne odniesienia do kobiet bez wyraźnego komentowania ich statusu również zaliczono do tej kategorii

niższy status kobiet – 71% tekstu Koranu, 93% tekstu Hadisów:
Większość doktryny islamu umiejscawia kobiety jako niższe statusem względem mężczyzn. Składa się na to podział dziedziczenia, składanie zeznań w sądzie, czy też inteligencja i zdolności religijne obu płci. Odniesienia do specjalnych zasad dla kobiet, które – w porównaniu do mężczyzn – ograniczają ich wolność, są również zawarte w tej kategorii.

Używanie analizy statystycznej w przypadku doktryny islamu jest rzetelną metodą, która ujawnia prawdziwą naturę tych tekstów i dostarcza znaczącej ilości danych do dyskusji na temat politycznego islamu. Dzięki temu możemy łatwo opisać, jak doktryna islamu odnosi się do kafira lub jaki status przypisuje kobietom. Nie musimy już polegać na opiniach autorytetów politycznych, akademickich czy duchowych. Możemy teraz używać faktów.

Bądź na bieżąco

Nie wysyłamy spamu – ale raz na czas dostaniesz od nas powiadomienie o artykułach i nowych książkach.

Centrum Studiów nad Politycznym Islamem

Jesteśmy międzynarodową organizacją non-profit. Działamy w kilku krajach, naszym celem jest uświadomienie ludziom natury politycznego islamu. Swoją pracę wykonujemy jako wolontariat w swoim wolnym czasie.

Jeśli interesuje Cię więcej lub chcesz się włączyć – skontaktuj się z nami.

         

ADRES

Centrum Studiów nad Politycznym Islamem
Kalwaryjska 69/9
30-504 Kraków

KONTAKT

+48 884 889 104
poland@cspii.org

WSPARCIE

Nr konta:
39 2030 0045 1110 0000 0409 7750

Paypal:
poland@cspii.org